Copy
View this email in your browser

ACHTERGROND



Column Kattebel
Bianca de Kat

Ra Ra?

 
Mama! Ra Ra?Als mijn zoontje vroeger uit de kleuterschool kwam en me hijgerig met deze woorden begroette, kon ik beter mijn bezigheden staken... want dan volgde er een vermakelijk maar langdurig onderonsje. De bedoeling was dat ik eindeloos door moest raden, ondanks dat hij me hetzelfde raadsel een dag eerder ook al had verteld. Gillend van de pret hoorde zoonlief mijn foute antwoorden aan.
 
IJzersterke raadsels
Ra ra, wie durft er geen wc papier meer in haar boodschappenkarretje te gooien? Rara, wie wil er naar zijn moeder maar gaat er tóch niet naartoe? Rara, wie loopt er met een grote boog om haar vrienden heen omdat dat voor iedereen beter is?
Twee maanden geleden zouden dat ijzersterke raadsels geweest zijn want ik zou het écht niet hebben geweten.
Raadsels zijn leuk omdat één van de twee het antwoord al weet, dat is de deal. En nu zitten we in een groot collectief niet weten. Daar zijn we niet goed in. Ik óók niet. Alle vanzelfsprekendheden weg en nog niet weten hoe dit verder zal gaan.
 
Filosofische gesprekjes met mijzelf
En dan is er ook nog het schuldgevoel omdat iets in mij geniet van het niet meer hoeven rennen en vliegen. Van een spelletje met mijn dochter en haar vriend, waarbij ik verlies maar dat maakt me niets uit. Van wakker worden, gapen en even niets hoeven. Van de filosofische gesprekjes die ik ondertussen met mezelf voer over hoe het anders zou moeten en zou kunnen. Over hoe ik mijn leven graag vorm zou willen geven. Van een telefoongesprek met mijn moeder waarvan ik nu geniet terwijl ik niet van bellen hou omdat ik altijd precies begin met praten als zij dat ook doet. Van yoga online waarbij een stiekem windje aan ieders aandacht ontsnapt. Van even zitten in de zon op een dag waarop ik normaalgesproken zou werken.

'Ra ra, wie durft er geen wc papier meer in haar boodschappenkarretje te gooien? Rara, wie wil er naar zijn moeder maar gaat er tóch niet naartoe? Rara, wie loopt er met een grote boog om haar vrienden heen omdat dat voor iedereen beter is?'

Wonderlijke pauze
Maar ook van een gevoel van saamhorigheid dat ons lijkt te verbinden. Van Italianen die op hun balkon complete opera’s uitvoeren, van het applaus voor de zorg en van de wonderlijke pauze van een wereld die even stilstaat. Van de hoop dat we de oceanen schoon kunnen krijgen en stel je voor dat ook de lucht schoner kan! Van de mogelijkheid dat we weer opnieuw mogen kiezen voor wat écht bij ons past...
 
Schaduw
En dan kijk ik naar het journaal en het ziet eruit als science fiction. En daarna het besef; mensen gaan bij bosjes dood. De prijs voor dit wellicht collectieve bewustzijn dat aan het ontstaan is, is te hoog. Een bewustzijn waarvan we nog niet precies weten waar het over gaat maar die indringend aan onze deuren rammelt. 
Ra ra? Wat is groter dan een olifant en weegt tóch minder zwaar? Ik zou niet willen dat iemand hier een slapeloze nacht van heeft. Het antwoord is:zijn schaduw.
Ik zou er heel wat voor over hebben als het antwoord op het raadsel wat ons nu bezig houdt zo makkelijk zou zijn. <<<<

VNC WEBSITE
Facebook
Twitter
Website
Email
Instagram
Copyright © 2020 VNC, Alle rechten voorbehouden
You are receiving this email because you are a VNC member


VNC
Stationsplein 406
Schiphol-Oost, Nh 1117 CL
Netherlands

Our mailing address is:
secretariaat@vnconline.nl

Want to change how you receive these emails?
You can update your preferences or unsubscribe from this list.