Copy
6 juni 2017 | Editie 35 | Anders 

“We must never be afraid to be a sign of contradiction in the world”
Mother Teresa

"Ik houd van alles dat afwijkt van normaal" 
Anne is heel veel, dichter, tweeling, voetballer, alleen geen man of vrouw. En dus vinden de mensen haar anders ondanks dat ze dat zelf helemaal niet zo ervaart. 'Ik leef in een soort bubbel waarin het normaal is dat ik zo ben als ik ben'. 
Vreemde handen
Hoe ga je om met een ander lichaam dan je eigen? Waarmee je alles mag doen wat je wil? Ondanks dat je de eigenaar van het lichaam niet kent? Kunstenares Marina Abramovic gaf zich over aan vreemde handen en de bijhorend vreemde gedachten en wensen. 
Lotte Dale
Elke week een ander thema, elke week een nieuwe foto van Lotte Dale. Deze week: Anders


Woman. 

Ik dacht altijd dat ik de raarste persoon op aarde was. Totdat ik dacht: 'Er zijn zoveel mensen in de wereld, er moet wel iemand zijn die net zo raar is als ik'.  
Die zich ook bizar en flawles kan voelen, op 't zelfde moment.
Ik kan haar schetsen en bedenk me dat ze nu ook op deze aardbol rondloopt.
Dat ze hetzelfde denkt over mij.
Ik hoop dat, waar je nu ook mag zijn, je dit leest en denkt:
'Ja, het is waar ik besta en ik ben net zo raar als jij.'

 
"Ik houd van alles dat afwijkt van normaal."
Anne Bosveld voetbalde voor FC Twente. Anne maakt hele mooie spoken word, vurige verhalen en prachtige poëzie. Anne is een tweeling met Lisa. Dit zijn allemaal dingen die Anne Anne maken. Een ander mens dan anderen. Toch kennen veel mensen Anne vooral, omdat ze willen weten of ze nou een man is of een vrouw. Maar daar heeft Anne geen eenduidig antwoord op. Dat vinden mensen dan heel 'anders'. 
TheTittyMag: Wat betekent voor jou het woord ‘anders’?
Anne Bosveld: Voor mij is het positief. Voor mij heeft een positieve lading, want ik houd niet van normaal en dat is wat de meeste mensen doen. Ik houd van alles wat afwijkt. Normale mensen zullen geen bergen verplaatsen of het verschil gaan maken.

TTM: Vind jij jezelf anders dan normaal?
AB: Ik vind het moeilijk om dat over mezelf te zeggen, maar als ik moet kiezen neig ik eerder naar 'anders' dan naar 'normaal'. Ik word door mensen snel omschrijven als 'anders dan anders'. Ook krijg ik vaak het woord ‘bijzonder’ of ‘excentriek’ te horen. Mensen vinden mij dus niet passen bij de term normaal. 

TTM: Waar komt dit door denk je?
AB: Ik denk dat het komt omdat ik doe wat ik wil en me niet laat leiden door wat andere mensen van je verwachten.

TTM: Vind je dat spannend of juist veilig?
AB: Hoe meer je in de publiciteit komt, hoe meer je meningen je te horen krijgt. Maar dat wordt op den duur wel makkelijker, het went. Door veel in de publiciteit te komen word je bijna normaal omdat je anders zijn bespreekbaar wordt. Je moet persoonlijk even door een zure appel heen bijten, maar daarmee maak je het voor de maatschappij wel bespreekbaar.

TTM: Wanneer moest jij het laatst door die zure appel heen bijten?
AB: Nu ik en Lisa, mijn tweeling, meewerken aan de documentaire Genderbende vinden ineens veel mensen weer wat van ons. Ik heb er zelf geen last van, maar ik zie wel dat de andere hoofdpersonen uit de film er last van hebben. Dan merk je ineens dat de helft van Nederland onwetend is. Dat mensen niet begrijpen hoe ze met ons om moet gaan of willen weten 'wat wij zijn'. Dat komt omdat ze het niet kennen en veel mensen moeten het gevoel kennen voor ze het kunnen begrijpen.
AB: Er moet veel meer acceptatie en respect voor elkaar getoond worden. Ik leef in een soort bubbel waarin het normaal is dat ik zo ben als ik ben. Alleen als ik buiten die bubbel stap dan voel je dat dat niet zo is. Ik zou nooit normaal in Rusland kunnen rondwandelen, maar zelfs hier, als je in Nederland kijkt naar de politiek, dan zie je dat We er echt nog lang niet zijn. En als ik dan zie hoeveel mensen nog PVV stemmen, dan denk ik wel eens: wat is er met mensen aan de hand?

TTM: Hoe komt het dat jij zo open- minded bent?
AB: Deels door mijn opvoeding. Mijn zusje en ik waren altijd al wie we waren. We droegen bijvoorbeeld jongenskledingen mijn ouders waren daar heel ruimdenkend in. We hadden geen standaard rolverdeling en we dachten niet zwart/wit of in gender. Ik zie daarom geen verschil tussen mensen.

TTM: Denk je dat we liever in het algemeen anders willen zijn of normaal?
AB: Dat hangt denk ik van de persoon af, maar mensen zijn meer normaal dan anders. Anders hadden we 'anders zijn' makkelijker geaccepteerd.

TTM: Is 'anders zijn' iets goed?
AB: Anders zijn is heel goed, maar we moeten ervoor waken dat mensen die anders zijn niet heel raar worden aangekeken. We moeten voorkomen dat die mensen gediscrimineerd worden als ze hun hoofd boven het maaiveld uitsteken!

TTM: Zou dat ooit kunnen? Dat er volledige acceptatie komt?
AB: Nee, we blijven doorgaan in een continue cirkel van acceptatie en uitsluiting. Alleen als een vorm van 'anders zijn' bespreekbaar is geworden, dan is het normaal. Maar vaak komt er dan weer iets nieuws wat een taboe is. Het 'nieuwe' en het 'anders zijn' blijft en dat moet de maatschappij accepteren. Ik denk alleen dat we nooit in een wereld zullen leven waarin iedereen geaccepteerd wordt.

TTM: Is dat niet heel pessimistisch?
AB: Ja, maar ik denk wel dat dat zo is. Als deze genderdiscussie geaccepteerd wordt dan komt er wel weer wat nieuws. Dit heeft vast te maken met het feit, dat de mens niet stil wil staan en altijd op zoek is naar iets nieuws. Maar tegelijkertijd zijn er dan mensen die niet zo snel meekunnen veranderen. Die zullen zich dan tegen dat 'nieuwe' verzetten of het dus niet begrijpen. Je kan het pessimistisch vinden, maar We zijn constant in verandering en dat betekent dus ook dat er verbetering is. Er is alleen altijd een keerzijde aan die verandering..

TTM: Hoe zorg jij voor die verbetering?
AB: Ik verwerk genderissues niet echt in mijn dichtwerk, omdat ik er zelf niet meezit. Maar ik wil daarnaast wel mensen raken met wat ik doe en ze zo nieuwe inzichten geven. Daarom wilde ik ook meewerken aan genderbende bijvoorbeeld. Ik wil laten zien dat iedereen gelijk is en de mensen die zich anders voelen een stem geven.
<
Illustratie door Gerdien van Halteren
Vreemde handen  
Handen overal.Van boven tot onder glijden die twee vreemde handen mijn lichaam over. Overal op mijn lichaam, maar waarom? Had ik hier toestemming voor gegeven? Handen zijn lichaamsdelen waar je alles mee aanraakt om te voelen en meer te weten te komen over wat je aanraakt. Een hand geven aan iemand of een glad oppervlak strelen zijn hele onschuldige handelingen om meer te weten te komen over iets of iemand. Alleen is het niet meer zo onschuldig, wanneer deze twee handen ongevraagd dezelfde handeling doen over een lijf, mijn lijf. Het is Koningsnach en om de een of andere reden lijkt het alsof het vrouwenlijf dezelfde behandeling krijgt als dat ene gladde oppervlak. Nieuwsgierige vreemde handen, die willen weten hoe het voelt.

Alleen heb ik gezegd, dat ik dit wilde? Heb ik gezegd, dat het mocht? Of staat het ergens in mijn gezichtsuitdrukking, dat ik hier behoefte aan heb? Ik bepaal ik toch wat ermee gebeurt en wie er aan mag komen? 

Kunstenares Marina Abramović wilde laten zien wat er gebeurt als je niet meer kan bepalen wie er aan je lichaam zit. Wat is het gevolg hiervan? Voor de performance, Rhythm 0, bekeek zij die relatie tussen haar eigen lichaam en ‘de ander’. Abramović had diverse voorwerpen klaargelegd op een tafel in het museum, waarmee de bezoekers alles met haar mochten doen wat ze maar wilden. Dit konden ze doen met onschuldige objecten als honing en olijfolie, maar ook gevaarlijke voorwerpen als een scalpel en een pistool met 1 kogel. Hoe besluiten mensen met een ander lichaam om te gaan? 
Het lijf van Abramović werd door deze vreemde handen allesbehalve lief of zelfs niet aangeraakt. Mensen gingen er vol op los en bewerkten haar lichaam wreed. Ze werd geclaimd als een tijdelijk bezit. Haar lichaam was niet meer van haarzelf. Tijdens deze zes uur durende performance ging het publiek steeds verder en verder. Ze drukten rozendoorns in de huid van Abramović, sneden in haar vel en betasten haar hele lichaam op een gruwelijke manier. Gedurende dit alles bleef de kunstenares geluidloos zitten. Ze liet zich betasten door al die vreemde handen. Vreemde handen die van onschuldige lichaamsdelen veranderde in brute wapens, die het lichaam wreed betasten. Uiteindelijk werd zelfs het geladen pistool op Abramović gericht. Hier was de grens voor dit publiek en werd het wapen afgepakt, waarna de artiest stopte en de zaal verliet.

Hoe kan het, dat men zichzelf niet kan bedwingen. Waarom gebruiken we onze aanrakingen op de verkeerde manier? We horen toch juist aanrakingen te sparen voor mensen, die we liefhebben en waarvan we weten, dat zij dit ook prettig vinden. Waarom een mooie handeling een negatieve maken? Een lichaam is toch een persoonlijk eigendom? Een eigendom waar niemand aan mag zitten zonder toestemming en al heb je die toestemming, ga er dan met liefde en voorzichtigheid mee om.  Wat geeft dan het recht of zelfs iemand de vrijbrief om er aan te zitten. Natuurlijk je kan zeggen, dat het een compliment is, dat er iemand aan wil zitten.Alleen dit voelt niet meer als een compliment als dit een vreemde ongewilde hand is. Een hand, die je niet wilt voelen. Een hand krijgt dan hetzelfde negatieve en pijnlijke gevoel als rozendoorns. Het laat zijn wrede sporen achter.
<
De broer van Roos

EIDENTITY CRISIS

I am
a duck,
Eend I?


 
There is more where this came from!
In gedichten van de broer van Roos.
Die vind je hier
Iedere week The Tittymag in je mailbox? Dat kan! Meld je aan op thetittymag.com. Heb je op- en aanmerkingen, ideeën, inspiratie en wil je graag bijdragen aan The Tittymag? Mail ons dan op thetittymag@gmail.com. 

Deze nieuwsbrief is samengesteld door Cathelijne Blok, Lotte Dale, Fannie van Holsteijn en Lizette Pellikaan. We willen Olivier van Kuyen, Raymond van Mil, Gerdien van Halteren, Anne Bosveld, en Tim Hofman duizend maal danken voor hun hulp om deze vijfendertigste editie zo awesome te maken. 
Copyright © 2017 TheTittyMag, All rights reserved.


Want to change how you receive these emails?
You can update your preferences or unsubscribe from this list

Email Marketing Powered by Mailchimp