Copy
6 december 2016 | Editie 9 | Oorsprong

“Ich hab' noch einen Koffer in Berlin.”

―Marlene Dietrich

 

 

“Het valse verhaal van de oorsprong wint overal zieltjes."

De schrijver en journalist Abdelkader Benali werd geboren in Marokko, maar kwam op vierjarige leeftijd naar Rotterdam. Hij debuteerde toen hij 21 was met het boek Bruiloft aan Zee, voor zijn tweede roman De langverwachte ontving hij de Libris Literatuur Prijs. Benali schrijft hiernaast artikelen en recensies voor o.a. het Algemeen Dagblad, de Groene Amsterdammer, Esquire, de Volkskrant en Vrij Nederland.
In de TV-serie Chez Benali maakt hij samen met zijn vrouw een culinair-historische ontdekkingsreis door zijn geboorteland.
Hoe belangrijk is oorsprong voor ons? En hoe essentieel is teruggaan naar de oorsprong voor de schrijver zelf?

 

Het vraagstuk van een Titty girl: "Wat zijn wij eigenlijk zonder die rituelen?”

We lijken onmerkbaar vast te roesten in bepaalde gewoontes.. Hoe kan dat? En sterker nog, waarom? Rituelen en tradities lijken ons houvast en zekerheid te bieden. 
Ouderwets? Misschien, maar wat zijn wij eigenlijk zonder die rituelen?

 

Lotte Dale
Elke week een ander thema, elke week een nieuwe foto van Lotte Dale. Deze week: Oorsprong.


Woman. 

 

Oorsprong.. hoe belangrijk is dit voor ons? Moet ik weten waar ik vandaan kom om te weten wie ik ben? Kan dat überhaupt? Heerst er een voortdurende onrust als dit nog niet duidelijk is of is die zoektocht juist onze drijfveer om erachter te komen wie we zijn?

Onze oorsprong is niet alleen de plek waar we geboren worden, maar wordt ook gevormd door onze cultuur en bijbehorende tradities. Alleen zijn deze begrensd of is het juist het mooie, dat we elkaar hierin inspireren en integreren.

Oorspong is een woord, maar we moeten zelf bepalen hoeveel waarde de betekenis hiervan heeft. Het leven lijkt een zoektocht hiernaar te zijn en iedereen gaat op zijn eigen manier hiermee om.

Wie ben ik? Waar kom ik vandaan? Waar zijn mijn roots? Vragen, die opgelost kunnen worden door 1 simpele vraag: Wie wil ik zijn?

 

“Het valse verhaal van de oorsprong wint overal zieltjes.”

De schrijver en journalist Abdelkader Benali werd geboren in Marokko, maar kwam op vierjarige leeftijd naar Rotterdam. Hij debuteerde toen hij 21  was met het boek Bruiloft aan Zee, voor zijn tweede roman De langverwachte ontving hij de Libris Literatuur Prijs. Benali schrijft hiernaast artikelen en recensies voor o.a. het Algemeen Dagblad, de Groene Amsterdammer, Esquire, de Volkskrant en Vrij Nederland. In de TV-serie Chez Benali maakt hij samen met zijn vrouw een culinair-historische ontdekkingsreis door zijn geboorteland.
Hoe belangrijk is oorsprong voor deze schrijver? Is oorsprong een levenszoektocht of staat het al vast bij onze geboorte?

 

 
TheTittyMag: Oorsprong? Wat is dit voor een woord?
 
Abdelkader Benali: Een interessant woord wat doet wat de taal moet doen: verwijzen naar een werkelijkheid, waarvan we willen geloven dat die er is. Het woord oorsprong legt het fundament onder het authenticiteitsdenken, de gedachte dat de dingen, de mensen, een onveranderbare wezenlijke kern hebben die niet beïnvloed kan worden door tijd of omstandigheden. “Teruggaan naar je oorsprong,” dat is zo’n uitdrukking die nostalgie oproept naar iets wat nooit is geweest, maar wel als zodanig wordt gevoeld. Soms sterker wordt gevoeld dan wat men direct om zich heen waarneemt.
 
TTM: Hechten we er denk je waarde aan?
AB: We kunnen het woord oorsprong niet buiten het gevoel denken. Mensen voelen zich oorspronkelijk, daarbinnen manifesteren zich zoveel verschillende manieren om zich te hechten aan dingen, momenten, personen. Ik denk dat de gehechtheid aan “oorsprong,” leidt tot onze grootste dwaalwegen, en onze blik in het heden obscuur maakt. Het verblindt de blik op wat mogelijk is en houdt het gevangen. Het gevoel is een gevangenis.
 
TTM: Is dat Positief of negatief?
AB: Voorafgaande was natuurlijk kritisch, ik wil ook een pleidooi houden voor een optimistische kijk op oorsprong, maar dan met wat Verlichtings-drugs erin: onze oorsprong is, dat we allemaal mensen zijn, allemaal van dezelfde mensen afstammen en met een beroep op ons verstand zullen moeten concluderen dat we weinig tot niks in oorsprong van elkaar verschillen. We drukken ons alleen anders uit, waar niks mee mis is. Helaas stuit deze overtuiging op veel verzet van het gevoel. De sensatie van oorsprong is te sterk.
 
TTM: Is dat nu meer dan ooit?
AB: We worden beheerst door de oorsprong-ideologie, nu meer dan ooit. Het mag wel een tandje minder. Oorsprongdenken drukt het relativerend kijken naar de dingen weg. Je hebt nog voordat je je verhoudt tot de wereld al een onderscheid aangebracht tussen dat wat bijdraagt aan jouw wezen, je oorsprong, en dat wat je weghaalt van je oorsprong. Vorming en onderwijs, media en populaire cultuur houden deze weerstand maar heel even tegen.
 
TTM: Waarom?
AB: Het nationalistische denken, de opkomst van populisme, de afkeer van Europa, de ongerustheid rond nieuwkomers: het groeit allemaal uit dat fundament van ‘oorspronkelijkheid,’ waar mensen in tijden van verandering en crisis op terug willen vallen. Het is dat ze dat willen maar niet kunnen (het zijn tenslotte woorden die worden gekoppeld aan “gevoelens,” en gevoelens kunnen bedriegen), die dat leidt tot de verwarring waarin we verkeren.
 
TTM: Is dat belangrijk?
AB: Meer dan ooit. Er staat heel wat op het spel. Het valse verhaal van de oorsprong wint overal zieltjes.
 
TTM: Hoezo?
AB: Wat alle nieuwe splinterpartijen gemeen hebben is dat ze allemaal de ware oorsprong claimen. Geen van hen gaat het anders doen, of voortborduren op de omstandigheden die er zijn, nee, ze willen terug naar die onbevlekte oorsprong.
 
TTM: waar heeft het mee te maken? Met tradities of onze geschiedenis?
AB: De mens voelt historisch, maar denkt actueel. De mens is een dier met een mythe over zichzelf.
 
TTM: Maar is er dan wel 1 duidelijke oorsprong?
AB: Interessante van de monotheistische en non-monotheistische scheppingsverhalen is, dat ze de oorsprong van de mens, de natie, altijd buiten de werkelijkheid plaatsen op een afgeschermde, onbereikbare plek waar geen toegang meer toe tot is. Met de opkomst van de burgerij en het politieke denken ontstond ook de illusie van de maakbare samenleving, de utopie; het Hof van Eden was bereikbaar. Er is geen slot op de deur.
 
TTM: Staat dit van te voren al vast of is het een veranderend begrip?
AB: Ik denk dat we allemaal onze eigen mythische oorsprong verzinnen. Denk aan jezelf als je nadenkt over belangrijke momenten in je leven, als kind, of puber. Je geheugen maakt het groter of intenser dan het waarschijnlijk was omdat het veel te zeggen heeft over wie je nu bent.
 
TTM: En hoe is dit voor jou zelf?
AB: Omdat ik altijd op de grens tussen culturen heb gependeld, altijd het zout van ambiguïteit heb geproefd, ben ik heel sceptisch over alle mythes, die naties zichzelf vertellen. Niet op rationele basis, maar omdat ik me er diep gespleten en ongemakkelijk door voel.

 


Tra·di·tie (de; v; meervoud: tradities)

oude gewoonte van een (grote) groep mensen
 



Tradities worden vaak geassocieerd met ‘stug en ouderwets’. En dat is niet geheel onterecht. Oud zijn ze zeker, omdat ze meestal decennia lang van kracht zijn en, niet met hun tijd mee gaan. Maar tradities zijn heus niet alleen weggelegd voor ‘Angry White Men’. Hoe komt het dat we soms onmerkbaar kunnen vastroesten in bepaalde gewoontes? En ouderwets of niet, wat zijn wij eigenlijk zonder die rituelen?
 
Het hanteren van vaste rituelen biedt ons houvast. Een stukje zekerheid. Trouwen is daar het meest dominante, hedendaagse voorbeeld van. Het is voor veel  mensen die nu een langdurige relatie hebben ook nog steeds een logische en onvermijdelijke stap. En het afwezig blijven ervan, dan vanzelfsprekend ook een dealbreaker. Een ritueel of traditie kan dus voor veel mensen zó vanzelfsprekend en belangrijk zijn, dat we er zelfs belangrijke levenskeuzes op baseren.
 
Maar, ook het vieren van verjaardagen of zelfs het biertje op de vrijdagmiddag, kun je classifieren als vertrouwde rituelen.
Kortom; we houden ons constant bezig met tradities. Het wordt het doorgegeven van generatie op generatie, en daarmee in stand gehouden. 
 
We houden dus allemaal wel, in meer of mindere mate, vast aan een traditie. En gedeelde tradities zorgen, naast ‘t gevoel van veiligheid, ook voor een gevoel van saamhorigheid. Botweg omdat je jouw primaire normen en waarden met de andes deelt.
 
En zo zijn het uiteindelijk meest dominante symbolen en tradities die een cultuur vormen. Maar, zo nu en dan staat er ook een zeldzame held op die ze durft te breken. Zo is het  nu 63 jaar geleden dat Marilyn Monroe op de cover van de allereerste Playboy stond. Niet om een statement te maken, niet om te rebelleren, maar gewoon voor zichzelf. 

De Broer van Roos


Oorsprong 

Hoe ons begin
maar rond zong

hoe ik jou van de
daken schreeuwde

hoe ons zijn van
oor tot oorsprong



 

Iedere week The Tittymag in je mailbox? Dat kan! Meld je aan op thetittymag.com. Heb je op- en aanmerkingen, ideeen, inspiratie en wil je graag bijdragen aan The Tittymag? Mail ons dan op thetittymag@gmail.com. 

Deze nieuwsbrief is samengesteld door Cathelijne Blok, Lotte Dale en Lizette Pellikaan. We willen Olivier van Kuyen, Raymond van Mil, Abdelkader Benali, Ellis Jansen, Mirjam van Tiel en Tim Hofman duizend maal danken voor hun hulp om deze achtste editie zo awesome te maken. 
Copyright © 2016 TheTittyMag, All rights reserved.


Want to change how you receive these emails?
You can update your preferences or unsubscribe from this list

Email Marketing Powered by Mailchimp