Copy

"I'm bad at baking. I'm bad at letting go of things. I'm probably bad at reading."

- Heidi Klum

 
TITTY TALKS

We zijn los met onze Titty Talks. Evenementen waarin we kunst en empowerment naar je toebrengen. Events vol geweldige sprekers, kunst en andere inspiratie.
Op 27 januari is het zover en hebben we weer samen met BUMBLE het eerste event dit jaar!  Namelijk The TittyMag Creative brunch: The Females/ Femmes edition. Een inspirerende 
en interactieve brunch in het Ink Hotel Amsterdam. Netwerken zonder het stoffige imago, voor femmes/ females, een volle buik en een vol glas.

Wil je je opgeven, meedenken, meedoen, meepraten? Mail ons dan op thetittymag@gmail.com.

LOSLATEN

Het thema van deze week. LOSLATEN. In 2019 willen we allemaal het negatieve achter ons laten en dit helemaal loslaten. Maar kan dat zomaar? En is het eigenlijk wel goed? We leren toch van ons verleden, van onze successen en ook van onze fouten.. Wij van TheTittyMag laten los en houden vast, want juist die balans is onze realiteit. Hoe zit dat bij jou?

Wil je op de hoogte blijven of heb je zelf toffe ideeën?
 Laat het ons weten in een DM op onze Instagram @thetittymag of via thetittymag@gmail.com. We praten namelijk graag met je verder.
Liefs,

TheTittyMag.
Lotte Dale 
Elke week een ander thema, elke week een nieuwe foto van onze TittyMag Fotograaf Lotte Dale. Lotte staat om haar prachtige beelden uit de uitgaanswereld en is een Titty van het eerste uur! Je kan Lotte's werk vinden via Instagram (@lottedale) of via lottedale.tumblr.com
 
Woman. 

"Echt wie zegt dat het makkelijk is.. die heeft dit nooit meegemaakt." Mijn vriend kijkt me met tranen in de ogen aan. "Oprecht liefdesverdriet ik HAAT het. Ik weet niet wat ik moet doen. Ik kan de dag, de week, de wereld niet aan." Ik kijk hem aan en ik begrijp zijn gevoel voor het verlies van zijn partner. Gedumpt in het nieuwe jaar is niet het begin wat je wilt hebben onder het mom: een frisse start. Maar misschien voelt het voor zijn Ex wel zo, want die heeft waarschijnlijk besloten dat bij zijn nieuwe start van 2019 mijn beste vriend niet meegaat het frisse jaar in. Maar goed hij zit hier nu huilend en is nog helemaal niet eens aangekomen in dat frisse nieuwe 2019. Want ja verdriet laat je denken aan hoe het was, hoe het moeten zijn en wat er anders had gekund. En niet aan hoe het gaat worden en wat er gaat gebeuren. Dat is het laatste waar je met behuilde ogen naar uit wilt kijken. Ik probeer hem te troosten door, terwijl ik hem volprop met een schotel couscous, wat suffe grappen te maken. Maar niets helpt. " Ik had alles uitgestippeld. Ik wist wat er ging gebeuren. Ik wist wat ik wilde en wat hij wilde. Was dit dan allemaal een leugen?" Hij zwijgt en staart voor zich uit. Idioot genoeg kan ik wel herinneren hoe mijn break- ups eraan toe zijn gegaan, maar niet hoe ik me toen voelde. Ja ik had verdriet, maar die pijn die voel ik niet meer. Ik weet wel dat ik niet vooruit wilde kijken en dat tegelijkertijd met die break- ups ook het dromen ophield.

Maar toch na iedere break- up kan ik weer dromen. Dromen over mooie reizen, wat ik wil binnen mijn carrière en over de fijne vriendschappen. En dan voel ik datgene wat ik altijd wil hebben en wat ik het belangrijkste vind: dat ik als individu gelukkig ben zonder de hulp van anderen. En ja soms heb je echt die anderen nodig en natuurlijk ben je niet alleen op de wereld. Maar vooruit kijken doe je uiteindelijk zelf. En als je dat zelf kan dan is het heerlijk om dat samen te doen, maar net zo lekker alleen. Want dromen doe je uiteindelijk met 1 paar ogen en daar heb je 2 paar niet voor nodig. Maar totdat besef er voor mijn vriend is, hebben we nog bakken couscous en suffe grappen klaar staan.<

 
COLUMN Titty's Angel- Rose

“Maar het leven is nou eenmaal borderline”

Jezus, Merol, je hebt helemaal gelijk. het leven is nou eenmaal borderline. Alleen hoe moet je overleven in wereld vol borderline, als jijzelf borderline hebt? 

Ik ben vastgesteld met de diagnose van Borderline en chronische PTSS. Hoe dat is gekomen, dat is niet relevant. Dit schrijf ik voor de mensen die worden gezien als “het geval apart, de gek en de persoon die iets te heftig is voor een ander”. Ik schrijf dit voor jou.

Voordat ik verder ga wil ik wel een disclaimer plaatsen, dit is mijn persoonlijke ervaring met PTSS en Borderline. Een medemens kan overeenkomsten hebben met mijn pad, maar ieder persoon is een individu.

PTSS staat voor post traumatische stress stoornis. Als iemand iets traumatiserend meemaakt, dan kan dat wellicht zo schadelijk worden, dat het een individu negatief beïnvloed binnen het dagelijks leven. Een voorbeeld hiervan, is dat je hyper alert bent. Hierdoor kan jij sneller angst hebt voor bepaalde situaties. 
Borderline is een stoornis die genetisch is, binnen de hersenen. Jouw stabiele emotie level is boven gemiddeld. Hierdoor ben jij sneller prikkelbaar, binnen elke emotie. Dit veroorzaakt onstabiliteit binnen jouw emoties, grenzen zijn lastig te realiseren per direct.
 
Alles bij mij, voel ik tien keer meer.

Als  jij een grapje maakt, vind ik dat tien keer grappiger.
Als jij mij een beetje leuk vind, vind ik jou al tien keer leuker.
Als ik mij onzeker voel, dan zorg ik ervoor dat het tien keer erger wordt.
Als ik iets doms doe, dan is het tien keer dommer dan de domme acties van een ander.

Het heeft ook mooie kanten mijn diagnose, echt waar. Als ik iets wil, voor een ander, voor mijzelf. Ik doe er alles voor. Het nadeel is, dat het moeilijk is om te stoppen, niet doorhebben hoeveel energie je gebruikt. Je stort in een keer neer. Je spaart jouw energie weer op en dan ga je er weer tegenaan. Tien keer te hard natuurlijk.

Communicatie met de buitenwereld is echt een hel soms. Als jij iemand leert kennen dan zeg je niet eventjes, “Hoi, ik ben Angel, by the way ik heb PTSS en Borderline. Leuk jou te ontmoeten!”. Alles kan maar, ik kan dat niet. Binnen mijn intermenselijke communicatie heb ik voornamelijk een tweestrijd. Deze strijd bestaat uit mijn grenzen niet kennen, alles zeggen en doen, of ik val dicht. Wat zou het toch fijn om te weten wanneer jij jouw mond moet houden of juist iets kan zeggen wat jij denkt.

Tot de dag van vandaag, heb ik het gevoel dat niet veel mensen empathie hebben voor mijn situatie. Met mijn situatie, bedoel ik de mens die zich niet geaccepteerd voelt. Dit komt echter door onwetendheid. Men weet gewoon te weinig over geestelijke stoornissen. Het voelt als ik leef als een taboe, oh kijk maar uit voor haar. Ik heb gewoon geen zin om constant mijzelf the verantwoorden naar de buitenwereld. Het geeft een stikkend effect, waardoor stabiliteit krijgen meer onmogelijk wordt.

Ik moet wel zeggen, dat mijn omgeving voornamelijk wel empathisch is voor zijn medemens.

De dag dat ik Cat ontmoette, was ik zo nerveus. Ik was zo bang dat Cat mij drie keer niks zou vinden. Misschien had zij geen zin om de dag te spenderen met een meisje die zes jaar jonger is?
Cat was heel zacht en aardig tegen mij. Zij gaf de ruimte om mijzelf te zijn, hierdoor was mijn angst voor een slechte indruk verdwenen. Het leek alsof Cat doorhad dat ik even tot rust moet komen om voorzichtig mij persoonlijkheid te vertonen.
Ja, het klinkt slijmerig, maar waren er maar meer mensen als Cat. Wij kennen elkaar nu een paar jaar en dankzij haar platform heb ik nu de ballen om tegen jou, als TittyMag lezer te zeggen:
“Hoi, ik ben Angel, by the way, ik heb PTSS en Borderline. Leuk jou te ontmoeten!”.<


Meer zien van Titty's Angel- Rose? Check de insta @_angelrose!
COLUMN Titty's SaskiaSoe
 TGI fucking January.

TGI January? Omgekeerde wereld, hoor ik je denken. December was toch juist zo gezellig met elkaar? Een maand met de heerlijkste gerechten, de prachtigste pailletten op pak en snoet en een bloemenveld aan lippenstift in elke ruimte. En jazeker, dat was het ook. Niet alleen kerst met de familie, oud en nieuw met vrienden en geliefde, maar ook alle borrels tussendoor, de warmte opzoeken in de kroeg aan het einde van de dag of juist spontaan de tafel vol zien raken met oude en nieuwe bekenden – menig middag en avond als dezen vulden de maand met een gevoel van sociale luxe.
                                                                       
 Sociale luxe, totdat het een zeker gevoel van sociale vraatzucht bereikte. Het wordt inmiddels een bekend riedeltje dat men het o-zo druk heeft met de kerstdagen. Zo langzamerhand is het geen absurditeit meer wanneer ik iemand de decembermaand zie ontvluchten. Dat was het natuurlijk ook nooit, maar ik begrijp het steeds beter. Toch blijft het voor mij een belangrijke maand. Zo vaak komt de familie als geheel niet meer samen en dus koester ik het wel. Nota bene valt mijn verjaardag in deze knotsgekke maand, wat betekent dat ik moet wedijveren met alle bovengenoemde feestjes om mijn feestje een beetje op de kaart te zetten.                                       

 PARDON? Even teruglezen, want dat wat ik daar schrijf klopt natuurlijk van geen ene kant.Wedijveren met andere partijen op je eigen verjaardag. Nee. Dat is een gedachte die ik niet mee wil nemen het nieuwe jaar in. Ik vierde het voor het eerst in jaren en wilde inderdaad alles tot in de puntjes verzorgd hebben: de fuif hield rekening met alle leeftijden, met alle reistijden, met alle diëten en maaltijden en duurde uiteindelijk 10 uur start to finish. Geweldig feestje! Maar oei, oei, oei, wat een organisatie gaat erin schuil. Ik heb ervan genoten, maar volgende keer weer gewoon een paar kratten en drie chipsbakken en dan is het klaar hoor. Loslaten die handel. Loslaten dat er andere feestjes zijn die mooier, bigger, better zijn en loslaten dat iedereen ook wel zelf de weg vindt naar de wc en de koelkast.  
                             
 Dat is immers ook hoe ik verder de decembermaand tackle. Loslaten dat het zo druk is, maar gewoon op die golf meevaren tot het eindelijk weer januari is. Pop die champagne, want TGI January. <
 

 

Meer zien van Titty's SaskiaSoe? Check de insta van @saskia_Soe!
FEMALE GAZE

De super is een held.

Met name als je vol verlangen nog voor sluitingstijd een Tony chocoladereep kan halen.

Een held is super.

Vooral als hij die Tony chocoladereep gaat halen.<

 
Iedere week The Tittymag in je mailbox? Dat kan! Meld je aan op thetittymag.com. Heb je op- en aanmerkingen, ideeën, inspiratie en wil je graag bijdragen aan The Tittymag? Mail ons dan op thetittymag@gmail.com. 

Deze nieuwsbrief is samengesteld door Cathelijne Blok, Lotte Dale, De Moesjes, Thorn/ Roos, Samya Hafsaoui, Saskia Soelaksana, Marco Visscher en Lizette Pellikaan. We willen Olivier van Kuyen, Raymond van Mil, Nine Balk, Sam van der Plas, Lotte den Toonder,  en Tim Hofman duizend maal danken voor hun hulp om deze 116e editie zo awesome te maken. 
 
Copyright © 2018 TheTittyMag, All rights reserved.
You are receiving this newsletter because you subscribed at thetittymag.com

Our mailing address is:
TheTittyMag
Jan van galenstraat 95
Amsterdam, 1056 BJ
Netherlands






This email was sent to <<Email Address>>
why did I get this?    unsubscribe from this list    update subscription preferences
TheTittyMag · jan van galenstraat 95-2 · Amsterdam, MA 1056 BJ · Netherlands

Email Marketing Powered by Mailchimp