Copy
21 november 2016 | Editie 7 | Chemie

“Fantasy love is much better than reality love. Never doing it is very exciting. The most exciting attractions are between two opposites that never meet.”

-Andy Warhol

 


“Ik probeer de huiskat te zijn, die in de kamer zit, maar niet opvalt.”

Fotograaf Ramona Deckers legt datgene vast, wat je normaal nooit te zien krijgt. Ze fotografeert de meisjes op hun meest kwetsbare intieme plek: in hun eigen huis. Het lijkt bijna alsof we indringers zijn in deze mooie intieme settings. Haar foto’s zijn een resultaat van chemie tussen de fotograaf, haar camera en de modellen, maar ook tussen de meisjes en hun eigen zelfbeeld.

Wat maken deze foto’s los bij de meisjes zelf? Hoe ervaren ze hun eigen vastgelegde zelfbeeld? In hoeverre is die chemie tussen zelfbeeld en zelfvertrouwen in balans? En met welke chemie zorgt Ramona voor deze gevoelige intieme beelden?


”Verwacht geen prins op het witte paard”

In hoeverre heeft liefde te maken met chemie? Is verliefdheid slechts een wisselwerking van verschillende chemische reacties?

Seksuologe Kaat Bollen deelt haar visie op het onderwerp, liefde. De Vlaamse seksuologe is vaste expert bij BNN en  is auteur van o.a. ‘Het Borstenboek’ en ‘Het Boek der Lusten’.Vandaag bespreken we met haar of liefde een chemisch en eindig proces is.

Lotte Dale
Elke week een ander thema, elke week een nieuwe foto van Lotte Dale. Deze week: Chemie.

Woman. 

Chemie, wat is het?  Wanneer ervaar je dit? En wat zegt dit over jou en de situatie waar je je in bevindt? Chemie kan wetenschappelijk bepaald zijn, maar ook tussen iets of iemand. Chemie tussen elkaar. Waarom zijn we naar die chemie op zoek, waarom willen we chemie voelen of ervaren en zijn we ons altijd bewust van die chemie?

Een chemische reactie is een reactie, die je kan afschrikken, maar die we tegelijkertijd willen. We willen voelen, geprikkeld worden, aangetrokken worden tot iets of iemand. Chemie is het knijpje in je arm, pijnlijk en fijn tegelijk.. dat knijpje, zodat je weet dat je bestaat.

“Ik probeer de huiskat te zijn, die in de kamer zit, maar niet opvalt.”
Fotograaf Ramona Deckers komt op de meest intieme plek met haar camera: bij je thuis! Haar missie is om Amsterdamse meisjes met een mooi zelfbeeld voor de eeuwigheid vast te leggen. Hoe lukt het haar om voor en achter haar camera de juiste chemie te krijgen? Hoe ziet zij de relatie tussen meisjes en hun eigen zelfbeeld? En is er dan een betere plek om dit interview te doen dan bij een onze TittyMag girls thuis?

TheTittyMag: Dit wordt wel een openbaring onze lezers: ik loop het liefste shameless op mijn Uggs- pantoffels door het huis. Denk jij ook dat we in ons eigen huis het meest onszelf zijn?

Ramona Deckers: Ja, thuis ben je werkelijk jezelf, want je neemt toch altijd een bepaalde rol aan zodra je de deur uitstapt, als je in een winkel staat of in een café een koffietje drinkt. Wanneer ik mijn foto’s maak bij de meisjes thuis dan kom ik in hun eigen wereld terecht, de plek die meestal geheim blijft voor de buitenwereld.

TTM: Is dat steeds maar een rol spelen niet ontzettend vermoeiend?

RD: Wie weet kost dit ons wel extreem veel energie en zijn we daarom allemaal zo moe. We vinden het zo belangrijk wat anderen van ons vinden. We twijfelen continu aan onszelf en ik merk dat ik als vrouw ook echt bevestiging van anderen opzoek. Natuurlijk verandert dat door de jaren heen, maar toch blijven we dit allemaal doen.

TTM: Op jouw foto’s lijkt het bijna alsof jij er gedurende dat fotomoment helemaal niet bij was, het zijn zulke intieme beelden.

RD: Ik probeer de huiskat te zijn die in de kamer is, maar die niet opvalt. Ik probeer met mijn camera het rauwe en het pure van deze meisjes vast te leggen door dicht bij de werkelijkheid te blijven. Ik ken de meisjes van te voren niet goed en zo’n shoot is een soort blind date. Dat zorgt juist voor een speciale impuls en maakt de chemie van dat moment. Ik weet van te voren helemaal niet wat ik kan verwachten, hoe het huis is of hoe het meisje is. Er moet echt een chemie zijn om een mooi moment op een mooie foto vast te leggen. Het is mijn taak om het meisje zich op haar gemak te laten voelen. De grap is dat de meisjes het niet fout kunnen doen in mijn serie, want uiteindelijk zijn mijn beelden een beeld van de meiden zelf.

TTM: Kloppen jouw uiteindelijke foto’s met het beeld dat de meeste meiden van zichzelf hebben?

RD: De meeste meiden zijn er heel blij mee, maar het lijkt ook wel een eyeopener voor ze te zijn. Ze reageren vaak bijna verrast op de foto’s die ik heb gemaakt, terwijl het een portret van hen is in de meest pure vorm. Natuurlijk kan het zijn dat ik uiteindelijk andere foto’s uit de reeks mooi vind dan de meisjes zelf zouden kiezen. De meeste meiden letten heel erg op de kleine details in hun eigen foto’s en ik kijk naar het grotere geheel. Zo heb ik ooit een meisje gefotografeerd dat erg onzeker was en dat door middel van onze shoot over een drempel wilde stappen. Ze was heel blij met de foto’s, maar vond het ook heel confronterend om zichzelf zo te zien.

TTM: Zie jij overeenkomsten in de manier waarop al deze meisjes naar zichzelf kijken?

RD: Nou de ene helft van de meiden is heel zelfverzekerd en schaamt zich nergens voor, maar de andere helft van de meiden denkt soms juist te veel na over hoe ze op de foto staan. Ik probeer ze dan ook meteen duidelijk te maken, dat ze zichzelf kunnen zijn, want ik wil niet dat ze een masker voordoen en zich anders gaan gedragen.

TTM: Zijn we het strengst voor onszelf denk je?

RD: Ja natuurlijk. Zelf ben ik ook super perfectionistisch en soms vraag ik mezelf ook weleens hardop af, waarom ik dit ben. We hebben eigenlijk alles, maar toch vergroten we hele kleine negatieve dingen onnodig uit, terwijl dat toch echt niet hoeft.

TTM: Maar waarom zien ze dit pas zodra ze jouw foto’s voor zich hebben?

RD: Ze lijken gewoon niet stil te staan bij hun eigen zelfbeeld en met mijn foto’s lijk ik dit pure zelfbeeld toch voor ze vast te kunnen leggen.  

TTM: Wat hoop je dat de meisjes zelf zien in hun eigen foto’s?

RD: Ik hoop, dat ze zichzelf mooi vinden zoals ze zijn.

TTM: Merk je dat juist nu jouw missie van belang is?

RD: Zo’n project is altijd nodig en een verkeerd zelfbeeld is van alle tijden. Zoveel mensen hebben de verkeerde perceptie van zichzelf. Mijn project is nu aan het uitgroeien en ik weet ook nog niet waar en hoe het zal eindigen, maar ik wil dat meiden zich mooi voelen door mijn werk. Natuurlijk ben ik geen therapeut, maar ik geef deze meisjes wel een mooi beeld van zichzelf mee. Ik hoop dat dit ze sterker maakt. Ik heb vroeger zelf een eetstoornis gehad en ik was me zo bewust van mijn lichaam, dat het helemaal nergens meer over ging. Je let dan alleen maar op je eigen minpunten, terwijl anderen die niet eens zien.

TTM: Meisjes thuis in Amsterdam... wanneer ben je eigenlijk zelf aan de beurt?

RD: Ik denk aan het einde van mijn project, maar ook ik ben nog steeds aan het nadenken over hoe en wanneer ik dat wil.

 


”Verwacht geen prins op het witte paard”
 

Waar het in elk geval van afhankelijk is, is chemie. Chemische reacties, om precies te zijn. Tijd om de feiten eens op een rijtje te zetten. En dat kunnen we niet zonder onze favoriete seksuologe: Kaat Bollen.

TheTittyMag: Verliefdheid is dus een chemisch en eindig proces.

Kaat Bollen: Het lichaam produceert dan opeens grotere hoeveelheden van bepaalde stoffen, zoals dopamine en adrenaline. De effecten daarvan zijn vergelijkbaar met een high van drugs. Alleen doet je lichaam het nu op eigen kracht. Niet per se ongezond dus! Maar ook niet altijd handig. Verliefde mensen zitten 24/7 in die ‘gelukzalige high’, waardoor het concentratie- en beoordelingsvermogen niet optimaal werkt.

TTM: Wat is de uiterste houdbaarheidsdatum van ‘verliefdheid’? 

KB: Daar zijn wetenschappers het nog steeds niet helemaal over eens. Ikzelf houd een periode aan van 6 tot 24 maanden. Maar, er zijn uitzonderingen. Zo’n 10% van de langdurige koppels vertoont na 20 jaar nog steeds dezelfde reacties in de hersengebieden die aantonen dat er sprake is van verliefdheid..

Mensen met een affaire houden het overigens ook meestal wat langer vol. De adrenaline boost speelt bij hen een grotere rol. Daarom verliest het overgrote deel interesse zodra ze voor elkaar gekozen hebben.  

TTM: Is er een significant verschil tussen verliefde mensen en -dieren?

K:Mensen kunnen verliefdheid zelf voeden erin stand houden, maar ook af laten nemen. Toch heb je hebt het zeker niet compleet in de hand. Een langdurige relatie kan in de sleur raken en je kunt gevoelens krijgen voor anderen. Dit soort dingen zijn niet te sturen. Wat je ermee doet, wel. Maar het uiteindelijke doel van mensen, is hetzelfde als dat van dieren: nageslacht voortbrengen.

TTM: Gewoon een voortplantings kunstje uit eigen keuken, dus. Niet heel romantisch. Hoe komt het dan dat mensen de dagelijkse sleur vaak verkiezen boven een dopamine shot?

K: Daar is ook een verklaring voor. Voortplanting neemt (gemiddeld gezien) meer tijd in beslag bij mensen me dan bij andere dieren. Dat is afhankelijk van veel factoren. Om nageslacht te verwekken zullen 2 mensen over het algemeen langere tijd met elkaar moeten trekken.  En meern langere tijd samen zijn biedt de mogelijkheid meer pogingen en zo dus een grotere kans om in verwachting te raken. 

En dat mensen vervolgens bij elkaar blijven, ook na verwekking van een kind, heeft volgens de biologie ook niet specifiek met verliefdheid te maken. Het opvoeden van een kind is intensief, en met name in het begin bijna niet alleen te doen. Dit heeft vervolgens ook weer invloed op de houdbaarheidsdatum van verliefdheid. Negen op de tien mensen zijn niet langer dan 4 jaar verliefd. Dat is je volgens wetenschappers te wijten aan de ontwikkeling van het kind. Na 4 jaar heeft het geen 24-uurs zorg meer nodig. Vanuit biologisch oogpunt zou de man op dit moment namelijk verder met zijn missie om voort te planten. 

TTM: Wat is jouw prognose voor de toekomst van liefde 1.0? Het huisje-boompje-beestje verhaal. Blijft het überhaupt bestaan?

K: Ja, maar anders vormgegeven. Er ontstaan meer lat-relaties. Dat valt me ook op in mijn praktijk. Veel meer onafhankelijk en gescheiden wonen maar toch samen zijn. Dus een gemoderniseerde versie van huisje boompje beestje.

TTM: Je woont zelf samen met je partner en een jaar geleden ook getrouwd. Dus meer de traditionele route. Die wordt door veel vrouwen toch nog steeds als ideaalbeeld gezien. In hoeverre klopt dit, volgens jou?

K: Het ideaalplaatje bestaat niet. Mensen overschatten het geluk en de welvaart van een ander en vergelijken met , alleen in films. Niemand is perfect en een langdurige relatie is hard werken. En realistisch blijven; het is wel mogelijk dat iemand op een bepaald moment een slippertje maakt. Voor mij zou dat overigens niet ‘einde oefening’ betekenen. Zolang je elkaar maar bovenaan hebt staan en er niemand anders is die belangrijker voor je is.            . 

TTM: Is dat een vrijbrief om (discreet en eenmalig)vreemd te gaan?

K: Nee, we hebben wel een monogame relatie. En als hij een intense affaire zou hebben en me langdurig zou voorliegen is het natuurlijk een ander verhaal. Als het een keer gebeurt en niets betekent, zou ik het niet willen weten. En hij is hier van op de hoogte, maar die openheid hierin maakt een relatie juist sterk. Aangeven waar je mee zit en wat je graag zou willen.

 

Veel dames vinden het bijvoorbeeld vervelend dat hun vriend naar porno kijkt. Het kan aanvoelen als vreemdgaan of iets dat daar in de buurt komt. Geef het aan bij hem, maar eis niets geen complete stop. Mannen zijn visueel ingesteld, en hebben soms wat hulp ‘nodig’ . En geloof me, ze doen het allemaal, en gaan er niet minder van  Maar reflecteer op zo’n moment dan even hoeveel romantische komedies je kijkt en de romantische komedies die jij graag kijkt, zijn eigenlijk niet heel anders!

 

De Broer van Roos


Chemie 

Ze aan mij vroeg wat liefde was
ik zei fysica niets minder
ze zei dan ik chemie van jou
ik ondervond geen hinder.

 

Iedere week The Tittymag in je mailbox? Dat kan! Meld je aan op thetittymag.com. Heb je op- en aanmerkingen, ideeen, inspiratie en wil je graag bijdragen aan The Tittymag? Mail ons dan op thetittymag@gmail.com. 

Deze nieuwsbrief is samengesteld door Cathelijne Blok, Lotte Dale en Lizette Pellikaan. We willen Olivier van Kuyen, Raymond van Mill, Ramona Deckers, Kaat Bollen, Mirjam van Tiel en Tim Hofman duizend maal danken voor hun hulp om deze zevende editie zo awesome te maken. 
Copyright © 2016 TheTittyMag, All rights reserved.


Want to change how you receive these emails?
You can update your preferences or unsubscribe from this list

Email Marketing Powered by Mailchimp