Copy


"I loathe narcissism, but I approve of vanity."




Diana Vreeland

 FEMALE GAZE

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand. Wie is het meest ijdel in het land? Jijzelf? OF eerder iets of iemand om je heen? Bekijk het in de street art- rubriek, de Female Gaze!
COLUMN SASKIASOE

Waar zijn de opruiers heen? We willen onszelf onderscheiden van de massa. Althans dat proberen we...
 
FEMALE GAZE
 


De dikke.
Of de dunne.
Wie ben je vandaag?

 



 #Gent #streetart  
Lotte Dale

Elke week een ander thema, elke week een nieuwe foto van onze TittyMag, Fotograaf Lotte Dale. Deze week het thema: Narcisme.

Woman. 

Narcisme. Daar sta ik weer. Ik staar naar mezelf en staar terug. Ik draai kritisch naar rechts. Buig me naar voren. Zoom weer uit en draai opnieuw naar rechts. Ik bestudeer nauwkeurig mijn hele exterieur. Elke dag hetzelfde hoofd maar elke dag en zelfs elk moment weer anders. Of beter gezegd, ik denk er elk moment anders over na.

De ene keer draai ik naar rechts als Britney op haar Insta. En de andere keer draai ik naar rechts alsof ik zojuist de ergste nachtmerrie ooit heb gezien. Maar hoezo die obsessie? Obsessies zijn er in een lichte vorm voor schoenen in de sale en in de zwaarste vorm, komen ze voor in bijvoorbeeld liefdesverhalen.

Alleen die obsessie met mijn eigen zelfbeeld is toch niet nodig? Want het staart me iedere dag toch opnieuw aan. Dus hoezo dat dwangmatige gedrag? Ik wil non- stop blijven kijken. Non- stop er iets van vinden. Alleen kan dat iets anders zijn dit moment dan het moment daarvoor?

Van binnen blijf ik toch hetzelfde. Diezelfde persoon die nachtmerries kan hebben maar ook als Britney rondjes kan draaien. Obsessies genoeg, maar misschien kunnen we het beter fanatieke passies noemen. <
 
#INSTAGIRLS

The future is female on Instagram, maar niet alleen female!  De grootste en meest creatieve powerpeople online, geselecteerd door @thetittymag!

Deze week de digitale artiest met de nog onbekende identiteit, @slimesunday. In zijn werk zie je de terugkeer van de 'glitch', een van oorsprong digitale fout, maar dit wordt steeds vaker een bewuste imperfectie in de kunst. Deze digitale imperfecties combineert hij in zijn werk in vaak wat meer traditionele portretten. Oftewel houd dit account in de gaten!

 

 

COLUMN| Waar zijn de opruiers heen?

 
De neiging om het vreemde niet direct te omarmen ontwikkelt zich vroeg. Een kindje dat voor het eerst spinazie wordt voorgeschoteld of die gesust wordt met de verkeerde knuffel zal geen genoegen nemen met deze nieuwigheden. Nee, we willen wat we kennen. Hoe erg we ook ons best doen om ons te onderscheiden van de massa, de eenduidigheid geniet toch vaak de meeste populariteit. We checken allemaal in op dezelfde hotspots en kwamen we een paar jaar geleden nog onze sociale kring in Zuidoost-Azië tegen is dat nu het geval in Centraal-Amerika. Het stelt gerust dat we allemaal dezelfde dingen meemaken.                                                       

Poëzie werkt deels op dezelfde manier. Een dichter is iemand die de wereld intens beleeft en in staat is om een bepaalde ervaring met creatieve precisie om te zetten in woorden. Via die woorden transformeert hij of zij het fysieke op zo’n manier dat het voor de lezer mogelijk maakt om dezelfde ervaring mentaal te beleven. Op een zekere hoogte wordt er begrip en herkenning gecreëerd in de overdracht. Maar tegelijkertijd zet poëzie wèl aan tot denken. Doorgaans verwerkt de dichter diens boodschap op zo’n manier dat het de gemoederen in beweging brengt. Met haar literaire opruiing ontstelt poëzie. Door de lezer een vervreemdend perspectief te bieden leren we over onszelf, maar vooral ook over de ander.                                      

De ander en het vervreemdende lijken steeds minder belangrijk. Spoken word avonden trekken na een lange rustige periode ineens weer groot publiek. Dit is natuurlijk fantastisch! Maar ondanks de grote variatie tussen de sprekers wordt er vooral gereageerd op de dichters die met toegankelijke verzen op komen draven. De snelle herkenning veroorzaakt eerder het gevoel van een comedyclub dan van diepgaande, ontwakende poëzie. Het entertaint wel, dat zeker. Bovendien voelen we ons gerustgesteld in de saamhorigheid tussen publiek en spreker, evenals in het uniforme gelach of gejank met onze mede-toehoorders. Maar waarom is dat zo? Koesteren we het vertrouwde zo erg dat we het andere langzaam uit ons bestaan verbannen? Zijn we dan niet schuldig aan een intense eigenliefde?                                           

Wanneer zelfs de opruiers onder ons genoegen nemen met hapklare herkenning verliezen we het zicht op de wereld om ons heen. Langzaam verdrinken we dan in een zee van eigengeilerij, waar eb en tij niets te zeggen hebben want het water is altijd vlak. Laten we verder kijken dan onze reflectie en op zoek gaan naar verbredende inzichten. <

 

door: saskiaSoe

NOG MEEEER TITTY???
JA ons event op 11 maart komt eraan: Een photographic party! Een dag waarop we verder  werken aan ons fotoboek, maar met een inhoudelijk EN een feestelijke vibe!  DUS houd ons in de gaten!
Iedere week The Tittymag in je mailbox? Dat kan! Meld je aan op thetittymag.com. Heb je op- en aanmerkingen, ideeën, inspiratie en wil je graag bijdragen aan The Tittymag? Mail ons dan op thetittymag@gmail.com. 

Deze nieuwsbrief is samengesteld door Cathelijne Blok, Lotte Dale, Marleen Staal, Fannie van Holsteijn, Saskia Soelaksana, Marco Visscher en Lizette Pellikaan. We willen Olivier van Kuyen, Raymond van Mil, Sam van der Plas,  Lotte den Toonder,  en Tim Hofman duizend maal danken voor hun hulp om deze  drieënzeventigste editie zo awesome te maken. 
 
Copyright © 2017 TheTittyMag, All rights reserved.
You are receiving this newsletter because you subscribed at thetittymag.com

Our mailing address is:
TheTittyMag
Jan van galenstraat 95
Amsterdam, 1056 BJ
Netherlands






This email was sent to <<Email Address>>
why did I get this?    unsubscribe from this list    update subscription preferences
TheTittyMag · jan van galenstraat 95-2 · Amsterdam, MA 1056 BJ · Netherlands

Email Marketing Powered by Mailchimp